Beyaz Tuğla Duvarlı Açık Plan Salon ve Yemek Alanı

Salon ve yemek alanının tek hacimde çözüldüğü açık planlarda temel mesele, iki işlevi duvar kullanmadan birbirinden ayırmaktır. Sınır belirsiz kaldığında mobilyalar tek bir yığın gibi okunur; fazla ayrıştırıldığında ise açık planın sağladığı ferahlık kaybolur. Kot farkı bulunan mekânlarda basamak hattı ve korkuluk zaten güçlü bir çizgi oluşturduğu için mobilya yerleşiminin bu çizgiyle çakışmaması gerekir. Boyalı tuğla duvarlarda yüzeyin emiciliği ve derz derinliği hem boya tüketimini hem de nihai dokuyu belirler. Balık sırtı parkede desen yönünün mekânın uzun aksıyla ilişkisi, odanın algılanan oranını doğrudan etkiler. Tek hacimde birden fazla aydınlatma tipi kullanıldığında armatürlerin asma kotları ve birbirine göre hizası genellikle önceden çıkarılır.

L formlu açık gri kanepe iki yönde uzanan bir oturma hattı kuruyor; yemek grubu bu hattın devamında, kot farkının diğer tarafında yer alıyor. Sandalyeler kılıflı; kılıflı sandalyelerde döşeme kumaşı çoğu zaman gövdeden ayrılabilecek biçimde dikilir. Açık plan balık sırtı parke ile kurgulanmış; oturma ile yemek bölümünü ayıran şey bir bölücü değil, ferforje korkuluklu kot farkı ve mobilya yerleşimi. Tuğla duvar beyaza boyanmış hâlde arka planda duruyor. Mekânda kot farkı var ve kenarında ferforje korkuluk yer alıyor. Tavanda iki ayrı armatür tipi asılı: dekoratif cam sarkıtlar ve siyah püsküllü lineer aydınlatma. Yemek bölümünün yanında rustik çam konsol duruyor, üzerinde çerçeveli fotoğraflar dizili; konsolun ahşap yüzeyi beyaz masa ve krem kılıflı sandalyelerin yanında ayrı bir malzeme olarak okunuyor.